Ik heb eindelijk wat tijd gevonden om I Love Boosters, maar ik heb het niet afgekeken.
In mijn meest recente filmrecensie leg ik uit waarom ik aanvankelijk dacht dat de film een Wes Anderson-achtige sfeer probeerde te creëren, waarom die vergelijking voor mij niet opging en welke ironie ik in de boodschap van de film vond.
Bekijk de volledige recensie en neem deel aan de discussie:
