Ik heb onlangs iets interessants ontdekt: Crucial Confrontations en Crucial Accountability zijn in wezen hetzelfde boek. De auteurs hebben de titel veranderd, maar de boodschap blijft gericht op het oplossen van geschonden verwachtingen, gebroken afspraken en slecht gedrag.
De nieuwe titel is logisch.
Het woord 'confrontatie' heeft een slechte reputatie gekregen. Mensen horen het en denken meteen aan geschreeuw, agressie, vingerwijzen en iemand die een tafel omgooit, zoals in een reünie op een realityshow.
Maar confrontatie hoeft niet agressief te zijn. Soms betekent het simpelweg dat je een ongemakkelijke kwestie direct aanpakt in plaats van te doen alsof het niet gebeurd is.
En blijkbaar heb ik de laatste tijd veel confrontaties gevoerd.
Ik heb vragen gesteld over onbeantwoorde verzoeken, tegenstrijdige verklaringen ter discussie gesteld, doorgevraagd toen men hoopte dat ik het zou vergeten, en geweigerd stilte als een bevredigend antwoord te accepteren. Ik ben niet op zoek naar een discussie. Ik ben op zoek naar antwoorden.
Dat is geen agressie. Dat is verantwoordelijkheid nemen.
Daarom werkt de herziene titel beter. Verantwoording afleggen beschrijft het werkelijke doel van deze gesprekken: vaststellen wat er beloofd is, uitleggen wat er daadwerkelijk is gebeurd en vragen wat er aan het verschil gedaan zal worden.
Natuurlijk geven sommige mensen nog steeds de voorkeur aan de oorspronkelijke titel, vooral als zijzelf ter verantwoording worden geroepen. Door het een 'confrontatie' te noemen, wordt het makkelijker om de persoon die vragen stelt als het probleem af te schilderen.
Dat kan de makkelijke uitweg worden:
"Waarom ben je zo confronterend?"
Vertaling: "Waarom blijf je vragen stellen over iets waar ik nog geen antwoord op heb gegeven?"
Het veranderen van de taal verandert niets aan mijn aanpak. Ik blijf directe vragen stellen en doorvragen, en ik verwacht van mensen en organisaties dat ze achter hun woorden en daden staan.
Noem het gerust een confrontatie.
Ik noem het verantwoordelijkheid nemen – en ik sta de makkelijke weg niet toe.
